پیروزی اراده: زن ۵۷ ساله پس از ۳۸ سال وقفه، شاگرد اول دانشگاه شد

بازگشت به رویاهای ناتمام پس از دهه‌ها در مراسم فارغ‌التحصیلی سال ۲۰۲۶ دانشگاه دوکوز ایلول (Dokuz Eylül) ترکیه، داستانی رقم خورد که مرزهای سن و سال در آموزش را جابه‌جا کرد. نادیده کازماز (Nadide Kazmaz)، زنی ۵۷ ساله که در سال ۱۹۸۶ به دلیل ابتلا به سرطان تخمدان ناچار شده بود تحصیل در رشته آموزش زبان و ادبیات ترکی را در سال دوم رها کند، پس از ۳۸ سال به آرزوی دیرینه خود دست یافت [۱]. او که در آن سال‌ها به دلیل شدت بیماری حتی امکان مرخصی تحصیلی یا تعلیق ثبت‌نام را نداشت، مسیر زندگی‌اش به سمت تشکیل خانواده و تربیت فرزندان تغییر کرد، اما شعله اشتیاق به یادگیری هرگز در او خاموش نشد.

چالش‌های تحصیل در کنار نسل جدید کازماز در سال ۲۰۲۲ با استفاده از قانون عفو آموزشی دانشجویان، بار دیگر قدم به صحن دانشگاه گذاشت. به دلیل تغییرات گسترده در سرفصل‌های آموزشی طی چهار دهه گذشته، او ناچار شد تحصیل خود را مجدداً از سال اول آغاز کند [۲]. نشستن بر روی نیمکت‌های دانشگاه در کنار دانشجویانی که هم‌سن فرزندان و حتی نوه‌های او بودند، چالشی بود که نادیده با آغوش باز پذیرفت. او در این مسیر نه تنها با تغییرات تکنولوژیک و متدهای جدید آموزشی کنار آمد، بلکه با انضباطی مثال‌زدنی، به الگویی برای هم‌کلاسی‌های جوان خود تبدیل شد. حمایت‌های خانواده، به ویژه همسر و دو دخترش که یکی از آن‌ها خود استاد همان دانشگاه است، نقش کلیدی در استمرار این مسیر دشوار داشت [۳].

موفقیتی خیره‌کننده: رتبه اول در میان ۱۱۰۰ فارغ‌التحصیل اوج این داستان حماسی در ژوئن ۲۰۲۶ رقم خورد؛ زمانی که در لیست نهایی فارغ‌التحصیلان دانشکده علوم تربیتی، نام نادیده کازماز به عنوان نفر اول دانشکده در میان ۱۱۰۰ دانشجو درخشید [۱]. او در مراسمی باشکوه و در حالی که همسر، فرزندان و نوه ۴.۵ ساله‌اش در جایگاه تماشاگران حضور داشتند، لوح تقدیر خود را دریافت کرد. کازماز در سخنرانی خود اعلام کرد که هدفش از بازگشت به دانشگاه، کسب جایگاه شغلی یا ارتقای رتبه نبوده، بلکه می‌خواسته ثابت کند که برای آموختن هیچ‌گاه دیر نیست. او اکنون قصد دارد دانش خود را صرف آموزش به نوه کوچکش کند و شاید در مدارس غیرانتفاعی به عنوان معلم مشغول به کار شود [۲]. این موفقیت نه تنها یک پیروزی شخصی، بلکه پیامی روشن برای تمام کسانی است که رویاهای خود را به دلیل سن یا مشکلات جسمی به فراموشی سپرده‌اند.