تعطیلی دپارتمان گردشگری دانشگاه بوغازیچی؛ پایان یک میراث ۵۰ ساله

میراثی که به حاشیه رانده شد دپارتمان مدیریت گردشگری دانشگاه بوغازیچی (Boğaziçi Üniversitesi) که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده است، اکنون در آستانه یک تحول تلخ قرار دارد. بر اساس گزارش‌های منتشر شده در ژوئیه ۲۰۲۶، مدیریت دانشگاه سهمیه پذیرش دانشجو برای سال تحصیلی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ را به «صفر» کاهش داده است [۱]. این اقدام که به معنای توقف کامل فعالیت‌های آموزشی این دپارتمان در آینده نزدیک است، نه تنها یک تصمیم اداری، بلکه ضربه‌ای به بدنه علمی صنعت گردشگری ترکیه محسوب می‌شود. این مدرسه که فعالیت خود را به عنوان یک برنامه دو ساله آغاز کرد و در سال ۱۹۹۶ به یک دوره لیسانس چهار ساله تبدیل شد، اکنون پس از نیم قرن فعالیت مستمر، با خطر انحلال روبرو است [۴].

چرا این دپارتمان برای ترکیه حیاتی است؟ اهمیت دپارتمان گردشگری بوغازیچی تنها در قدمت آن نیست. این بخش تنها دپارتمان در کل ترکیه است که در رتبه‌بندی معتبر QS در میان ۱۰۰ برنامه برتر مدیریت گردشگری و هتلداری جهان قرار گرفته است [۳]. در کشوری که سالانه بیش از ۶۰ میلیارد دلار درآمد از صنعت گردشگری کسب می‌کند، تعطیلی موسسه‌ای که مدیران تراز اول برای هتل‌ها، خطوط هوایی و آژانس‌های مسافرتی تربیت می‌کند، از نظر بسیاری از کارشناسان یک «خودزنی استراتژیک» است [۲]. پروفسور شکرو یارچان، از اساتید برجسته این بخش، تأکید می‌کند که این مدرسه پلی میان تئوری‌های آکادمیک و نیازهای عملی صنعت بوده است [۱].

جزئیات تصمیم جنجالی و موج اعتراضات تصمیم برای صفر کردن سهمیه پذیرش دانشجو بدون مشورت با اعضای هیئت علمی دپارتمان اتخاذ شده و به شورای آموزش عالی ترکیه (YÖK) ابلاغ شده است [۴]. این موضوع باعث شد تا فارغ‌التحصیلان و دانشجویان با شعار «مدیریت گردشگری قابل تعطیل شدن نیست» در محوطه دانشگاه دست به اعتراض بزنند [۲]. انجمن فارغ‌التحصیلان دانشگاه بوغازیچی (BÜMED) نیز با صدور بیانیه‌ای خواستار لغو فوری این تصمیم شده و اشاره کرده است که تضعیف کادر علمی و انتقال اساتید به بخش‌های دیگر، بخشی از یک برنامه سیستماتیک برای از بین بردن هویت آکادمیک این دانشکده است [۳].

پیامدهای بلندمدت برای صنعت گردشگری در حالی که کشورهای رقیب ترکیه در منطقه، مانند عربستان سعودی و امارات، در حال سرمایه‌گذاری سنگین روی دانشگاه‌های گردشگری و جذب اساتید بین‌المللی هستند، ترکیه یکی از معتبرترین برندهای آموزشی خود را از دست می‌دهد [۴]. کارشناسان هشدار می‌دهند که این اقدام می‌تواند الگویی خطرناک برای سایر دانشگاه‌های دولتی ایجاد کند و منجر به کاهش کیفیت نیروی انسانی در حساس‌ترین بخش اقتصادی کشور شود. با توجه به اینکه فارغ‌التحصیلان این مرکز در حال حاضر در پست‌های کلیدی مدیریت در سطح جهانی فعالیت می‌کنند، خلأ ناشی از نبود ورودی‌های جدید در سال‌های آینده به وضوح حس خواهد شد [۱].