تعطیلی انجمن دانشجویی دانشگاه کوجالی به دلیل دعوت از بولنت آرینچ

در روزهای اخیر، فضای آکادمیک ترکیه بار دیگر شاهد تنش‌های سیاسی بوده است. بر اساس گزارش‌های منتشر شده توسط رسانه‌های محلی از جمله روزنامه «کوجالی باریش»، مدیریت دانشگاه کوجالی (KOÜ) تصمیم به تعطیلی یکی از انجمن‌های فعال دانشجویی گرفته است. دلیل اصلی این اقدام، برنامه‌ریزی این انجمن برای دعوت از بولنت آرینچ جهت سخنرانی در محیط دانشگاه عنوان شده است [1].

جزئیات تصمیم مدیریت دانشگاه کوجالی این انجمن دانشجویی که قصد داشت نشستی با حضور بولنت آرینچ برگزار کند، با مخالفت صریح مقامات دانشگاه روبرو شد. پس از پافشاری دانشجویان بر حق خود برای برگزاری نشست‌های سیاسی و فرهنگی، مدیریت دانشگاه نه تنها با برگزاری مراسم مخالفت کرد، بلکه دستور انحلال کامل این کلوپ دانشجویی را صادر نمود. منابع خبری گزارش می‌دهند که این تصمیم بدون ارائه توضیحات قانونی شفاف و تنها به دلیل حساسیت‌های سیاسی پیرامون شخصیت آرینچ اتخاذ شده است [2].

بولنت آرینچ؛ چهره‌ای که حضورش جنجال‌برانگیز شد بولنت آرینچ، یکی از بنیان‌گذاران حزب عدالت و توسعه (AKP) و رئیس سابق مجلس ملی ترکیه، در سال‌های اخیر مواضعی انتقادی نسبت به برخی سیاست‌های دولت اتخاذ کرده است. همین امر باعث شده تا حضور او در محافل عمومی و دانشگاهی با حساسیت‌های شدیدی همراه باشد. به نظر می‌رسد مدیریت دانشگاه کوجالی برای جلوگیری از بروز هرگونه تنش سیاسی یا فشارهای احتمالی، ترجیح داده است که صورت‌مسئله را با تعطیلی انجمن دانشجویی پاک کند [1][3].

واکنش‌های دانشجویی و نهادهای مدنی تعطیلی این انجمن موجی از اعتراضات را در فضای مجازی و محیط دانشگاه به راه انداخته است. بسیاری از دانشجویان این اقدام را مصداق بارز سرکوب آزادی بیان و نقض استقلال نهادهای دانشجویی می‌دانند. فعالان حقوق دانشجویی معتقدند که دانشگاه باید فضایی برای تبادل آرا و نظرات مختلف باشد، نه مرکزی برای اعمال محدودیت‌های سیاسی. برخی از اساتید دانشگاه نیز به طور غیررسمی نگرانی خود را از روند فزاینده محدودیت‌ها بر فعالیت‌های فوق‌برنامه دانشجویان ابراز کرده‌اند [2].

وضعیت آزادی‌های آکادمیک در ترکیه این حادثه بار دیگر بحث‌های داغی را درباره وضعیت آزادی‌های آکادمیک در ترکیه به راه انداخته است. منتقدان بر این باورند که فشارهای سیاسی بر دانشگاه‌ها باعث شده تا مدیران این نهادها بیش از پیش به سمت خودسانسوری و محدود کردن فعالیت‌های مستقل دانشجویی حرکت کنند. حادثه دانشگاه کوجالی تنها یکی از چندین موردی است که در آن فعالیت‌های دانشجویی به دلایل سیاسی متوقف شده یا با موانع جدی روبرو گشته است [3].