اردوغان: ترکیه منطقه را از لبه پرتگاه جنگ بازگرداند

رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، در سخنرانی خود پس از نشست کابینه در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، اظهار داشت که ترکیه به عنوان یک بازیگر محوری، منطقه را از سقوط به «لبه پرتگاه» در جریان تنش‌های اخیر نجات داده است. وی با اشاره به توافق جدید میان واشینگتن و تهران، این تحول را گامی بزرگ برای پایان دادن به ماه‌ها ناآرامی دانست که به گفته او با تحریکات خارجی در اوایل سال جاری میلادی آغاز شده بود [۱][۲].

توافق آمریکا و ایران؛ نفسی تازه برای خاورمیانه اردوغان در سخنان خود تأکید کرد که توافق میان ایالات متحده و ایران باعث شده است منطقه‌ای که برای ماه‌ها در وضعیت آماده‌باش جنگی بود، سرانجام «نفس راحتی» بکشد. او خاطرنشان کرد که ترکیه از ابتدا سیاست دیپلماسی را بر تشدید تنش ترجیح داده و به جای ریختن بنزین بر آتش جنگ، صدای صلح را بلند کرده است [۲][۳]. این توافق که با استقبال گسترده جهانی روبرو شده، به عنوان نقطه عطفی در کاهش درگیری‌های خاورمیانه و شاخ آفریقا توصیف شده است.

ترکیه؛ معمار دیپلماسی و ثبات منطقه‌ای رئیس‌جمهور ترکیه با اشاره به تلاش‌های هماهنگ آنکارا با کشورهایی نظیر پاکستان، قطر و عربستان سعودی، تصریح کرد که ترکیه دیگر یک بازیگر منفعل در سناریوهای قدرت‌های بزرگ نیست، بلکه خود به یک «تعیین‌کننده بازی» (Game Setter) تبدیل شده است [۳]. اردوغان افزود که سیستم حکومتی ریاست‌جمهوری در ترکیه به نهادهای دولتی اجازه داده است تا با سرعت و دقت به بحران‌های منطقه‌ای پاسخ دهند و از منافع ملی و صلح پایدار محافظت کنند [۳].

همزمان با این سخنان، هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، در دیداری با همتای روسی خود بر اهمیت امنیت در تنگه هرمز تأکید کرد و آن را برای ثبات انرژی جهانی و تجارت بین‌المللی ضروری دانست [۴]. این اقدامات نشان‌دهنده استراتژی جامع ترکیه برای ایجاد یک معماری امنیتی ماندگار در منطقه است.

چشم‌انداز «قرن ترکیه» و اجلاس ناتو در آنکارا اردوغان همچنین به آمادگی‌های کشورش برای میزبانی از اجلاس سران ناتو در سال ۲۰۲۶ در آنکارا اشاره کرد. او این اجلاس را فرصتی برای شکل‌دهی به آینده معماری امنیتی جهان دانست و تأکید کرد که ترکیه با توانمندی‌های نظامی و عمق تاریخی خود، به ایفای نقش رهبری در پیمان ناتو ادامه خواهد داد [۲]. به گفته وی، سال ۲۰۲۶ سالی خواهد بود که اعتبار بین‌المللی ترکیه به اوج خود می‌رسد و این کشور به عنوان لنگرگاه ثبات در میان تلاطم‌های ژئوپلیتیک شناخته خواهد شد.