دیدار وزیر ارسوی با محوریت علم و تمدن: بررسی چشم‌انداز دانشگاه‌ها

نشست راهبردی علم و تمدن در استانبول در تاریخ ۱۷ و ۱۸ جولای ۲۰۲۶، محمد نوری ارسوی، وزیر فرهنگ و گردشگری ترکیه، در یک نشست ویژه با عنوان «ملاقات علم و تمدن»، با پروفسور دکتر محمد گورمز، رئیس دانشگاه بین‌المللی اسلام، علم و فناوری دیدار کرد [۱]. این نشست که با هدف بررسی چشم‌انداز آینده آموزش عالی در ترکیه برگزار شد، بر اهمیت ادغام دانش آکادمیک مدرن با ریشه‌های عمیق تمدنی منطقه تأکید داشت. در این دیدار، حسین کسکین، مدیر فرهنگ و گردشگری استانبول و کوشکون ییلماز، رئیس مؤسسه نسخ خطی ترکیه نیز حضور داشتند تا ابعاد مختلف این همکاری را بررسی کنند [۳].

تمرکز بر تولیدات علمی و همکاری‌های بین‌المللی وزیر ارسوی در این دیدار تصریح کرد که دولت ترکیه با جدیت از پروژه‌هایی که ظرفیت تولید علمی دانشگاه‌ها را افزایش می‌دهند، حمایت می‌کند. وی خاطرنشان کرد: «ما با خرسندی فعالیت‌هایی را دنبال می‌کنیم که میراث تمدنی ما را با علم روز پیوند می‌دهند و تولیدات آکادمیک را تقویت می‌کنند» [۲]. یکی از محورهای اصلی این گفتگو، توسعه همکاری‌های بین‌المللی دانشگاهی بود. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، دانشگاه بین‌المللی اسلام، علم و فناوری در حال تدوین برنامه‌هایی برای جذب نخبگان جهانی و ایجاد قطب‌های پژوهشی مشترک با دانشگاه‌های معتبر دنیا است [۴].

چشم‌انداز دانشگاهی ۲۰۲۶ و نقش رسانه‌ها در این نشست، موضوع «چشم‌انداز دانشگاهی» به طور مفصل روی میز مذاکره قرار گرفت. ارسوی تأکید کرد که دانشگاه‌ها نباید تنها به آموزش محدود شوند، بلکه باید به عنوان کانون‌های احیای تمدن عمل کنند. رسانه‌هایی مانند «سارای مدیا» با پوشش گسترده این رویداد، بر نقش حیاتی نهادهای علمی در دیپلماسی فرهنگی ترکیه تأکید کردند [۲]. وزیر فرهنگ ترکیه همچنین از تلاش‌های پروفسور گورمز برای ارتقای استانداردهای پژوهشی و آموزشی قدردانی کرد و این اقدامات را گامی بلند در جهت تحقق اهداف فرهنگی و علمی کشور در سال ۲۰۲۶ دانست [۱].

پیوند میراث فرهنگی با نوآوری‌های دیجیتال بخش دیگری از این دیدار به بررسی نقش تکنولوژی در حفظ آثار تمدنی اختصاص داشت. با توجه به حضور رئیس مؤسسه نسخ خطی، بحث‌هایی پیرامون دیجیتالی‌سازی منابع علمی کهن و در دسترس قرار دادن آن‌ها برای پژوهشگران بین‌المللی مطرح شد [۳]. ارسوی معتقد است که قدرت نرم ترکیه در گرو توانایی این کشور در معرفی هویت تاریخی خود از طریق ابزارهای علمی مدرن است. این رویکرد جدید، دانشگاه‌ها را به پلی میان گذشته پرافتخار و آینده‌ای نوآورانه تبدیل خواهد کرد [۴].