اعتراف بزرگ: پایداری توان موشکی ایران در برابر حملات آمریکا و اسرائیل

تحولات نظامی در ژوئن ۲۰۲۶ به نقطه‌ای رسیده است که تحلیلگران غربی و رسانه‌های منطقه‌ای از آن به عنوان یک «اعتراف بزرگ» یاد می‌کنند. بر اساس گزارش‌های منتشر شده توسط روزنامه «ینی آکیت» و به نقل از منابع دیپلماتیک غربی، تلاش‌های مشترک ایالات متحده و اسرائیل برای فلج کردن شبکه موشکی ایران در جریان درگیری‌های اخیر با شکست مواجه شده است [۱].

شکست اهداف استراتژیک در عملیات‌های هوایی علیرغم اجرای عملیات‌های گسترده که با هدف نابودی سایت‌های پرتاب و انبارهای موشکی ایران طراحی شده بود، ارزیابی‌های جدید اطلاعاتی نشان می‌دهد که تهران توانسته است ظرفیت عملیاتی خود را به طور قابل توجهی حفظ کند. گزارش نشریه فایننشال تایمز تأکید می‌کند که حتی پس از هفته‌ها بمباران سنگین، ایران همچنان قادر به شلیک موشک‌های بالستیک و پهپادهای تهاجمی است [۱]. این موضوع نشان‌دهنده کارآمدی استراتژی «شهرهای موشکی» و تأسیسات زیرزمینی ایران است که در برابر پیشرفته‌ترین بمب‌های سنگرشکن نیز مقاومت کرده‌اند.

بازسازی سریع و پایداری زیرساخت‌ها تصاویر ماهواره‌ای که در اوایل ژوئن ۲۰۲۶ تحلیل شده‌اند، عمق ناکامی مهاجمان را نشان می‌دهند. طبق این تصاویر، ایران موفق شده است از مجموع ۶۹ ورودی تونل‌های موشکی که در جریان جنگ هدف قرار گرفته بودند، ۵۰ مورد را در کمتر از چند هفته بازسازی و بازگشایی کند [۳]. کارشناسان نظامی معتقدند سرعت بازسازی تأسیسات توسط یگان‌های مهندسی ایران، فراتر از پیش‌بینی‌های نهادهای اطلاعاتی غربی بوده است. این پایداری باعث شده تا زرادخانه‌ای با بیش از هزار موشک عملیاتی همچنان به عنوان یک تهدید جدی برای پایگاه‌های منطقه‌ای و متحدان آمریکا باقی بماند [۳].

موشک‌هایی که از میز مذاکره حذف نمی‌شوند در حالی که زمزمه‌های دستیابی به یک توافق صلح یا یادداشت تفاهم (MoU) به گوش می‌رسد، پایداری توان موشکی ایران به یک اهرم فشار قدرتمند در مذاکرات تبدیل شده است. در آخرین پیشنهاد ۱۴ ماده‌ای که توسط تیم مذاکره‌کننده تهران ارائه شده، هیچ بندی برای محدودیت یا نظارت بر برنامه موشکی گنجانده نشده است [۵]. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، صراحتاً اعلام کرده است که کشورش از این درگیری‌ها قدرتمندتر از گذشته خارج شده و توان دفاعی ایران موضوعی غیرقابل مذاکره باقی خواهد ماند [۴][۲].

پیامدهای ژئوپلیتیک و بن‌بست نظامی اعتراف به ماندگاری قدرت موشکی ایران، دکترین نظامی «دفاع پیش‌رو» آمریکا در منطقه را با چالشی جدی روبرو کرده است. با وجود ادعای سنتکام مبنی بر رهگیری تعداد زیادی از پهپادها و موشک‌ها در تنگه هرمز، واقعیت میدانی نشان می‌دهد که بازدارندگی موشکی ایران همچنان مانع از دستیابی واشینگتن و تل‌آویو به اهداف نهایی‌شان در تغییر موازنه قدرت شده است [۱][۶]. این وضعیت، منطقه را در آستانه یک نظم جدید قرار داده که در آن قدرت موشکی به عنوان رکن اصلی امنیت ملی ایران تثبیت شده است.