İran'dan NATO'ya Sert Saldırı; Tahran ABD Müttefiklerinden Hesap Sorulmasını İstedi

NATO Genel Sekreteri'nin İtirafı ve Tahran'ın Öfkesi İran ile Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) arasındaki diplomatik gerilimler 2026 Haziran ayının sonlarında kritik bir aşamaya ulaştı. Bu yeni çatışmanın kıvılcımı, NATO Genel Sekreteri Mark Rutte'nin Fox News'e verdiği bir röportajda, ittifak üyesi ülkelerin ABD'nin İran'a yönelik "Epik Öfke" (Epic Fury) adlı askeri operasyonuna verdiği aktif desteği kabul etmesiyle çakıldı [3]. Rutte bu görüşmede, yüzlerce Amerikan uçağının operasyonları yürütmek için İtalya'daki üsleri kullandığını ve Romanya gibi ülkelerin de hava sahalarını ve havalimanı altyapılarını koalisyon güçlerine açtığını ifşa etti [4].

Donald Trump yönetimini Avrupalı müttefiklerin savunma harcamalarına bağlılığı konusunda ikna etmeyi amaçlayan bu açıklamalar, Tahran'dan anında sert bir tepki gördü. "Türkiye Gazetesi" gibi medya kuruluşları, İran'ın bu duruşunu Batı bloğuna karşı bölgedeki güvenlik denklemlerini değiştirebilecek yeni bir "salvo" veya topyekün saldırı olarak nitelendirdi [1].

İran Dışişleri Bakanlığı'ndan Sert Tepki İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Esmaeil Baghaei, sosyal medyada geniş yankı bulan resmi açıklamasında, NATO Genel Sekreteri'nin sözlerini yasa dışı bir savaşta "aktif suç ortaklığının açık ve lanetli bir itirafı" olarak tanımladı [2]. Baghaei, NATO'nun ve bu karar alma sürecine katılan her bir üye devletin, Birleşmiş Milletler üyesi bağımsız bir devlete yönelik bu askeri saldırganlığın sonuçlarından sorumlu tutulması gerektiğini vurguladı [4].

İranlı yetkililer, bu itirafların Avrupa ülkelerinin çatışmalara doğrudan müdahil olmadıklarına dair önceki iddialarını geçersiz kıldığına inanıyor. Tahran, özellikle İtalya ve Romanya'dan, topraklarının neden Minab, Lamerd ve Tahran gibi şehirlere yönelik saldırılar için bir platform haline gelmesine izin verdiklerini kamuoyuna açıklamalarını istedi [2].

"Epik Öfke" Operasyonu ve Avrupa'nın Rolü 2026 başlarında başlayan askeri operasyon, İran'ın petrol ve sivil altyapısına ağır hasar verdi. Çatışmaları sona erdirmek için 17 Haziran 2026'da bir mutabakat zaptı imzalanmış olsa da, Rutte'nin son ifşaatları NATO iş birliğinin boyutlarının daha önce açıklanandan çok daha geniş olduğunu gösterdi [5]. Raporlara göre, sadece İtalyan üslerinden 500'den fazla askeri uçuş gerçekleştirildi ve Avrupa ülkeleri binlerce destek uçuşu organize etti [3].

Bu sırada İtalyan hükümeti, Rutte'nin sözlerinden hemen uzaklaşmaya çalışarak, sadece "teknik ve lojistik" uçuşlara izin verdiğini, muharip görevlere izin vermediğini iddia etti [4]. Ancak İran bu ayrımı reddederek bunu diplomatik bir aldatmaca olarak nitelendirdi.

Ankara Zirvesi Öncesi Jeopolitik Sonuçlar Bu gerilimler, NATO'nun Ankara'daki yıllık zirvesine hazırlandığı bir dönemde yaşanıyor. Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan NATO'da yapısal reformlar çağrısında bulunurken, İran'ın yeni sözlü saldırıları ittifakın doğu ve güney üyeleri üzerindeki baskıyı artırdı [1]. Uzmanlar, Tahran'ın bu "yeni saldırı" ile ateşkesin tam olarak uygulanmasından önce yapılacak müzakerelerde daha fazla taviz koparmayı ve Washington ile Avrupalı müttefikleri arasındaki uçurumu derinleştirmeyi amaçladığını düşünüyor [5].