در تحولی بیسابقه در روابط دیپلماتیک، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، از احتمال امضای دیجیتال و از راه دور تفاهمنامه میان ایران و ایالات متحده خبر داد؛ اقدامی که میتواند بنبستهای پروتکلی را در مذاکرات صلح ۲۰۲۶ از میان بردارد.
تحولی نوین در دیپلماسی غیرمستقیم در حالی که جهان با دقت تحولات خاورمیانه را دنبال میکند، گزارشهای رسیده در تاریخ ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۳ خرداد ۱۴۰۵) نشان میدهد که ایران و ایالات متحده به مرحله نهایی امضای یک یادداشت تفاهم (MoU) برای پایان دادن به درگیریها رسیدهاند. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در گفتگو با رسانههای دولتی اعلام کرد که احتمال دارد این سند طی چند روز آینده به صورت دیجیتال و از راه دور امضا شود [۱]. این رویکرد نوین به طرفین اجازه میدهد بدون نیاز به حضور فیزیکی در یک مکان واحد و عبور از چالشهای تشریفاتی، توافق اولیه را رسمیت ببخشند [۲].
چرا امضای دیجیتال انتخاب شد؟ اگرچه دولت سوئیس برای میزبانی از مراسم امضای قرارداد در ژنو اعلام آمادگی کرده و گمانهزنیهایی درباره حضور جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا، و محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، در این شهر وجود داشت، اما تهران بر امضای دیجیتال در مرحله نخست تاکید دارد [۳]. عراقچی تصریح کرد که این تفاهمنامه در بستر فضای دیجیتال امضا خواهد شد تا از پیچیدگیهای سیاسی و امنیتی دیدارهای مستقیم در این مرحله کاسته شود. این اقدام به عنوان بخشی از «تفاهم اسلامآباد» شناخته میشود که با میانجیگری فعال پاکستان به نتیجه رسیده است [۱][۴].
مفاد کلیدی تفاهمنامه ۲۰۲۶ بر اساس گزارشهای درز کرده، این تفاهمنامه شامل ۱۴ بند اصلی است که هدف آن کاهش فوری تنشهاست. از مهمترین محورهای این سند میتوان به موارد زیر اشاره کرد: - بازگشایی تنگه هرمز: ایران متعهد شده است که عبور و مرور تجاری در این آبراه راهبردی را به حالت عادی بازگرداند [۲]. - آزادسازی داراییها: پیشبینی میشود حدود ۲۴ میلیارد دلار از داراییهای بلوکهشده ایران طی یک دوره ۶۰ روزه آزاد شود [۳]. - مدیریت اورانیوم: موضوع غنیسازی ۶۰ درصدی از طریق رقیقسازی مواد در داخل خاک ایران دنبال خواهد شد [۱].
واکنشها و گامهای بعدی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، نیز با تایید پیشرفتها مدعی شده است که این توافق اهداف اصلی واشینگتن را تامین میکند [۴]. با این حال، عراقچی تاکید کرده است که اگر مفاد این تفاهمنامه به درستی اجرا نشود، مذاکرات برای توافق نهایی و جامع آغاز نخواهد شد. این تفاهمنامه در واقع یک نقشه راه ۶۰ روزه برای رسیدن به یک صلح پایدار و رفع تحریمهای گسترده است که نظارت بر اجرای آن بر عهده مکانیسمهای بینالمللی خواهد بود [۲][۳].
دیپلماسی نوین: ایران و آمریکا برای عبور از موانع پروتکلی به امضای دیجیتال روی میآورند.
linkمنابع
- İran: ABD ile mutabakatın dijital ortamda imzalanması gündemde — CGTN Türk (2026-06-13)
- İran: Mutabakat zaptının gelecek birkaç gün içinde dijital ortamda imzalanması ihtimali mevcut — Anadolu Ajansı (2026-06-12)
- Araqchi foresees a preliminary agreement with the US shortly and points to a remote digital signature — Demócrata (2026-06-12)
- What's in the Iran deal Trump says he's ready to sign — Axios (2026-06-11)
