جستجوی دشمن جدید؛ اهداف بعدی اسرائیل پس از ایران کدام کشورها هستند؟

عصر پس از ایران؛ دکترین جدید تل‌آویو پس از عملیات موسوم به «خشم حماسی» (Operation Epic Fury) در فوریه ۲۰۲۶ که منجر به تغییرات گسترده در ساختار قدرت ایران شد، منطقه خاورمیانه وارد فاز جدیدی از بی‌ثباتی شده است [۴]. اگرچه توافق‌نامه اسلام‌آباد در ژوئن ۲۰۲۶ یک آتش‌بس شکننده را برقرار کرد، اما مقامات اسرائیلی معتقدند که تهدیدات علیه این کشور از بین نرفته، بلکه تنها تغییر شکل داده‌اند. گزارش‌های تحلیلی نشان می‌دهند که اسرائیل اکنون در حال بازتعریف مفهوم «دشمن» است تا بتواند بودجه‌های نظامی و انسجام داخلی خود را حفظ کند [۱].

ترکیه؛ «ایرانِ جدید» در نگاه رهبران اسرائیل؟ یکی از تکان‌دهنده‌ترین تحولات در جولای ۲۰۲۶، تغییر لحن مقامات ارشد اسرائیلی نسبت به آنکارا است. نفتالی بنت، که به عنوان یکی از رقبای اصلی نتانیاهو در انتخابات آتی شناخته می‌شود، صراحتاً اعلام کرده است که «ترکیه، ایرانِ جدید است» [۱]. او مدعی شده که آنکارا در حال تلاش برای ایجاد یک «محور سنی» با مشارکت پاکستان و عربستان سعودی علیه اسرائیل است. این روایت جدید، ترکیه را نه به عنوان یک شریک تجاری یا عضو ناتو، بلکه به عنوان یک تهدید استراتژیک به تصویر می‌کشد که قصد دارد نفوذ خود را در مرزهای شمالی اسرائیل گسترش دهد [۳].

تداوم حضور در لبنان و سوریه؛ استراتژی «کمربند امنیتی» در حالی که جامعه جهانی بر دیپلماسی متمرکز است، وزیر دفاع اسرائیل، یسرائیل کاتس، تأکید کرده است که نیروهای ارتش به صورت نامحدود در «مناطق امنیتی» لبنان، سوریه و غزه باقی خواهند ماند [۲]. اسرائیل علی‌رغم آتش‌بس، همچنان به حملات هدفمند علیه زیرساخت‌های حزب‌الله در جنوب لبنان ادامه می‌دهد و مدعی است که تا خلع سلاح کامل این گروه، عقب‌نشینی نخواهد کرد [۲]. این حضور نظامی مداوم نشان‌دهنده آن است که تل‌آویو قصد دارد جبهه‌های پیرامونی خود را به عنوان ضربه‌گیر در برابر هرگونه تهدید احتمالی حفظ کند.

شکاف میان دیپلماسی واشینگتن و اهداف اسرائیل دولت ترامپ در واشینگتن فشار زیادی برای تثبیت توافقات منطقه‌ای و عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس اعمال می‌کند. با این حال، اسرائیل با نپذیرفتن مفاد یادداشت تفاهم ایالات متحده و ایران، نشان داده است که مسیر مستقلی را دنبال می‌کند [۳]. این واگرایی استراتژیک باعث شده تا تل‌آویو به دنبال دشمنان جدیدی بگردد که لزوماً با اولویت‌های دیپلماتیک آمریکا همخوانی ندارند. در این میان، رقابت ژئوپلیتیک با ترکیه بر سر نفوذ در شرق مدیترانه و شامات، به یکی از محورهای اصلی سیاست خارجی اسرائیل در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ تبدیل شده است [۱].