حمله بزرگ در خاورمیانه؛ آیا آمریکا وارد «ویتنام» جدیدی می‌شود؟

در حالی که جهان در ژوئیه ۲۰۲۶ با التهاب به تحولات خاورمیانه می‌نگرد، گزارش‌های رسیده از تنگه هرمز نشان‌دهنده یک رویارویی نظامی جدی میان ایالات متحده و نیروهای منطقه‌ای است. بر اساس گزارش شبکه «آ خبر» (A Haber)، تنش‌ها در این آبراه راهبردی به اوج خود رسیده و گمانه‌زنی‌ها درباره یک حمله بزرگ که می‌تواند کل منطقه را تکان دهد، افزایش یافته است [۱].

بحران در تنگه هرمز: طبل جنگ به صدا در می‌آید وضعیت در تنگه هرمز هر ساعت وخیم‌تر می‌شود. گزارش‌ها حاکی از حملات هوایی ایالات متحده و پاسخ‌های متقابل ایران در نزدیکی شهر بندری سیریک است [۲]. واشینگتن تلاش می‌کند با ایجاد مدل‌های جدید عبور و مرور از طریق دریای عمان، حاکمیت فعلی بر این آبراه حیاتی را به چالش بکشد. با این حال، اقدامات متقابل برای بازرسی کشتی‌ها توسط نیروهای منطقه‌ای، بحران را وارد مرحله دیپلماتیک و نظامی پیچیده‌ای کرده است [۱].

هشدار رسانه‌های ترکیه: سناریوی «ویتنام» برای واشینگتن مته سوخت‌اوغلو، کارشناس برجسته مسائل خاورمیانه، در گفتگو با رسانه‌های ترکیه هشدار داده است که جغرافیای سارپ و کوهستانی ایران، هرگونه عملیات زمینی را برای ارتش آمریکا به یک کابوس تبدیل خواهد کرد. او تأکید کرد که این وضعیت می‌تواند واشینگتن را در باتلاقی مشابه جنگ ویتنام گرفتار کند [۱]. به گفته وی، پایگاه‌های فعلی آمریکا در منطقه، از جمله در اردن، فاقد ظرفیت‌های دفاعی لازم در برابر موشک‌های بالستیک و هایپرسونیک هستند که این امر ریسک تلفات انسانی را به شدت بالا می‌برد [۱].

تنش‌های منطقه‌ای و نقش قدرت‌های جهانی در حالی که پنتاگون برای هفته‌ها عملیات زمینی احتمالی آماده می‌شود، تحلیلگران بین‌المللی به تضاد میان استقرار محدود نیروها و آمادگی بالای نظامی ایران اشاره می‌کنند [۴][۵]. دولت ترامپ با چالش بزرگی روبروست؛ چرا که Neutralizing ایران نه تنها یک هدف منطقه‌ای، بلکه بخشی از استراتژی کلان برای قطع منابع انرژی چین و تضعیف محور تهران-پکن-مسکو تلقی می‌شود [۴]. با این حال، خطر اعلام «جهاد» و بسیج توده‌ای در منطقه، تهدیدی است که می‌تواند هرگونه پیروزی سریع را به یک جنگ فرسایشی طولانی تبدیل کند [۴].

پیامدهای ژئوپلیتیک و اقتصادی هرگونه درگیری گسترده در این مقطع زمانی، بازارهای جهانی انرژی را با شوک عظیمی روبرو خواهد کرد که نتیجه آن تورم جهانی و بی‌ثباتی در امنیت انرژی خواهد بود [۵]. کارشناسان معتقدند که برخلاف عملیات‌های هوایی محدود، ورود به فاز زمینی می‌تواند اعتبار سیاسی واشینگتن را برای همیشه مخدوش کرده و به جای تقویت جایگاه آمریکا، به تضعیف نفوذ آن در قرن بیست و یکم منجر شود [۴].