سفر راهبردی پزشکیان به پاکستان؛ تأکید بر استیفای حقوق ملت ایران

مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، روز سه‌شنبه ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶ (۲ تیر ۱۴۰۵) در صدر یک هیئت بلندپایه سیاسی و اقتصادی وارد اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان شد. این سفر که به دعوت رسمی شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان انجام شده است، در برهه حساس کنونی و پس از مذاکرات فشرده بین‌المللی در سوئیس، اهمیت راهبردی مضاعفی یافته است [۱][۳].

دفاع از حقوق ملت؛ محور اصلی دیپلماسی پزشکیان پیش از ترک تهران و در بدو ورود به پاکستان، با تأکید بر مواضع اصولی جمهوری اسلامی ایران اظهار داشت: «هدف اصلی ما در این سفر و در تمامی تعاملات بین‌المللی، دفاع از حقوق حقه ملت ایران است.» وی تصریح کرد که دولت او به دنبال اجرای دقیق بندهای توافق‌نامه‌هایی است که در چارچوب قوانین بین‌المللی و با حفظ کرامت ملی تنظیم شده‌اند [۱][۲]. رئیس‌جمهور همچنین تأکید کرد که ایران در مورد توانمندی‌های دفاعی و موشکی خود هیچ‌گونه مذاکره‌ای نکرده و نخواهد کرد و تنها بر اساس احترام متقابل و منافع مشترک به گفتگوها ادامه می‌دهد [۲].

ورود با نماد مقاومت: هواپیمای «میناب ۱۶۸» نکته قابل توجه در این سفر، استفاده رئیس‌جمهور از هواپیمای اختصاصی موسوم به «میناب ۱۶۸» بود. این اقدام نمادین به یاد ۱۶۸ دانش‌آموز مدرسه‌ای در شهر میناب انجام شد که در جریان درگیری‌های اخیر جان خود را از دست دادند [۱][۴]. این انتخاب پیام روشنی از سوی تهران به جامعه جهانی مبنی بر ایستادگی بر سر آرمان‌ها و صیانت از امنیت شهروندان ایرانی تلقی می‌شود.

نقش میانجی‌گری پاکستان و افق‌های جدید همکاری پاکستان به همراه قطر، نقش کلیدی در میانجی‌گری میان تهران و واشینگتن در ماه‌های اخیر ایفا کرده است. پزشکیان در دیدارهای خود با شهباز شریف و آصف‌علی زرداری، از تلاش‌های اسلام‌آباد در تسهیل «تفاهم‌نامه اسلام‌آباد» قدردانی کرد [۲][۳]. در این سفر، طرفین بر ارتقای سطح مبادلات تجاری به ۱۰ میلیارد دلار و تقویت همکاری‌های انرژی و امنیت مرزی تأکید کردند. همچنین، پیگیری اجرای مفاد توافقات اخیر که در سوئیس نهایی شده بود، در دستور کار تیم‌های فنی دو کشور قرار گرفت [۴][۵].

ضرورت امنیت منطقه‌ای بدون دخالت خارجی رئیس‌جمهور ایران در کنفرانس مطبوعاتی مشترک، خواستار ایجاد یک چارچوب امنیتی منطقه‌ای جدید بر پایه گفتگو و احترام متقابل شد. وی تأکید کرد که صلح پایدار در غرب آسیا و خلیج فارس تنها از طریق مشارکت کشورهای منطقه و بدون دخالت قدرت‌های فرامنطقه‌ای امکان‌پذیر است [۲]. پزشکیان با اشاره به پیوندهای عمیق تاریخی و فرهنگی میان ایران و پاکستان، این کشور را نه تنها یک همسایه، بلکه برادری استراتژیک برای ایران توصیف کرد [۳].