پوتین: آمریکا سرگرم ایران است؛ مذاکرات اوکراین در انتظار واشینگتن

بن‌بست دیپلماتیک و فاکتور ایران ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در مصاحبه‌ای که روز یکشنبه ۲۸ ژوئن ۲۰۲۶ با پاول زاروبین، خبرنگار شبکه «وستی» انجام داد، پرده از دلایل توقف مذاکرات صلح اوکراین برداشت. پوتین با اشاره به وضعیت بحرانی در خاورمیانه تأکید کرد که «آمریکایی‌ها در حال حاضر سرگرم مسائل ایران هستند» و مسکو منتظر است تا این «فاز داغ» سپری شود [۱][۴]. او تصریح کرد که روسیه آماده است تا پس از کاهش تنش‌های واشینگتن با تهران، بار دیگر میزبان مذاکره‌کنندگان ارشد آمریکایی باشد.

چرا پوتین منتظر آمریکایی‌هاست؟ رئیس‌جمهور روسیه در سخنان خود به طور مشخص از استیو ویتکوف و جرد کوشنر، فرستادگان دولت ترامپ، نام برد و اعلام کرد که انتظار دارد این تیم پس از حل‌وفصل نسبی درگیری‌های خاورمیانه به مسکو بازگردند [۲][۳]. پوتین معتقد است که کلید اصلی حل بحران اوکراین در دست واشینگتن است و تا زمانی که توجه دولت ایالات متحده به سمت خلیج فارس و تنگه هرمز معطوف باشد، پیشرفتی در پرونده اوکراین حاصل نخواهد شد. او اشاره کرد که پیش‌تر در نشست آنکوریج (آلاسکا) در سال ۲۰۲۵، پیشنهادهایی بررسی شده بود که اگرچه به امضای سندی منجر نشد، اما چارچوبی برای گفتگوهای آینده ایجاد کرد [۳][۵].

رد پیشنهادهای جدید کی‌یف در حالی که پوتین از آمادگی برای مذاکره با آمریکا سخن می‌گوید، پیشنهادهای اخیر دولت اوکراین را به شدت رد کرده است. کی‌یف اخیراً پیشنهادی مبنی بر توقف حملات متقابل به عمق خاک یکدیگر و محدود کردن درگیری‌ها به چهار منطقه تحت اشغال (خرسون، زاپروژیا، دونتسک و لوهانسک) مطرح کرده بود [۲]. پوتین این طرح را تلاشی برای «نجات رژیم کی‌یف» و فرصتی برای بازسازی قوای نظامی اوکراین توصیف کرد و گفت: «آزادسازی کامل دونباس و نووروسیا همچنان هدف اصلی ماست و اجازه نخواهیم داد دشمن از آتش‌بس برای تجدید قوا استفاده کند» [۵].

تأثیر تنش‌های ایران بر بازار انرژی گزارش‌های خبری حاکی از آن است که درگیری‌های نظامی میان آمریکا، اسرائیل و ایران در ژوئن ۲۰۲۶، نه تنها توجه دیپلماتیک واشینگتن را منحرف کرده، بلکه باعث جهش قیمت نفت شده است که به نفع بودجه نظامی روسیه تمام شده است [۳]. پوتین در بخش دیگری از سخنانش تأکید کرد که حملات پهپادی اوکراین به زیرساخت‌های انرژی روسیه اگرچه مشکلاتی ایجاد کرده، اما وضعیت را به مرحله بحرانی نرسانده و مسکو قادر است نیازهای سوختی مناطقی مانند کریمه را از مسیرهای جایگزین تأمین کند [۴][۵].

در نهایت، به نظر می‌رسد کرملین با استفاده از فرصت پیش‌آمده در خاورمیانه، در حال تثبیت موقعیت خود در جبهه‌های نبرد است و هرگونه مذاکره جدی را به بازگشت کامل تمرکز ایالات متحده به پرونده شرق اروپا منوط کرده است.