"Remzi Amca"; Kütahya'daki Öğrencilerin Koruyucu Meleği

Servi Mahallesinde Sevilen Bir Figürün Doğuşu Tarihi Kütahya şehrinin kalbinde, kahramanı ne bir siyasetçi ne de bir ünlü olan, Remzi Telli adında 67 yaşında sade bir esnafın hikayesi yazılıyor. Yaklaşık 33 yıl önce Kütahya'ya göç eden Telli, artık şehrin en sevilen simalarından biri haline gelmiş durumda. Remzi Telli, "Servi" mahallesindeki küçük dükkanında, maddi kazançtan ziyade eğitim için bu şehre gelen öğrencilerin refahını düşünüyor [1].

Onun serüveni 18 yıl önce, yani 2008 yılında birkaç öğrenciye yaptığı küçük yardımlarla başladı. Ancak bugün adı, "Dumlupınar" Üniversitesi'nden 1700'den fazla öğrencinin hayatıyla bütünleşmiş durumda. Yerel medyaya verdiği bir röportajda, öğrencilere olan sevgisinin ve onların zor şartlarını anlamasının, bu uzun yolda devam etmesi için en büyük motivasyon kaynağı olduğunu belirtti [2].

Öğrenciler Ona Neden "Amca" Diyor? "Remzi Amca" veya bazı durumlarda "Remzi Baba" lakabı kolayca kazanılmadı. O, şehre ayak bastıkları andan mezuniyetlerine kadar öğrencilik hayatının her aşamasında gençlerin yanında yer alıyor. Hizmetleri, hiçbir esnafın görev tanımına girmeyecek kadar çeşitli; uygun konut bulmaktan kira kefilliğine, küçük eğitim masraflarının karşılanmasından memleketine dönecek parası olmayan öğrencilere yol bileti temin etmeye kadar uzanıyor [1].

Faaliyetlerinin ilginç bir yönü de şehrin tamircileriyle olan geniş iletişim ağıdır. Remzi Telli şöyle diyor: "Bir öğrencinin çamaşır makinesi, süpürgesi veya buzdolabı bozulduğunda hemen bana gelirler. Kütahya'daki tamircilerin yaklaşık %70'ini tanıyorum ve çocuklarımızın sorununu en düşük maliyetle ve en özenli şekilde çözmeleri için onları arıyorum" [2]. Bu şefkat düzeyi, yeni gelen öğrencilerin üst sınıfların tavsiyesiyle şehirde ilk uğradıkları yerin Remzi Amca'nın dükkanı olmasını sağlıyor.

Nesilden Nesile Aktarılan Bir Miras Remzi Telli'nin etkisi sadece eğitim dönemiyle sınırlı kalmıyor. O, şimdi çabalarının meyvelerini topluyor. 10 veya 15 yıl önce mezun olan pek çok öğrenci, onunla bağını hala koparmış değil. Artık iş ve aile sahibi olan bu mezunlar, Kütahya yolları düştüğünde mutlaka onu ziyarete geliyorlar [1].

Remzi Telli, yüzünde bir gülümsemeyle, bazı eski öğrencilerinin artık çocuklarıyla birlikte onu ziyarete geldiğini ve yeni nesle onu "Remzi Dede" olarak tanıttıklarını anlatıyor. Telli: "Türkiye'nin dört bir yanında evlatlarımın olması, bu yıllar boyunca biriktirdiğim en büyük zenginliktir. Başka bir şehirden biri arayıp halimi hatırımı sorduğunda, tüm yılların yorgunluğu üzerimden gidiyor" diyor [2].

Üniversite Şehirlerinde İnsani Bağların Önemi Kütahya'daki Remzi Amca hikayesi, yerel bir haberin ötesinde insanlık ve empatiye dair küresel bir mesaj içeriyor. İnsan ilişkilerinin soğuduğu bir dünyada, üniversite şehirlerinde böyle insanların varlığı, öğrencilerin omuzlarındaki psikolojik ve ekonomik yükü hafifletebilir. O, başkalarının hayatını değiştirmek için büyük servetlere gerek olmadığını; kocaman bir kalbin ve yardım etmek için sarsılmaz bir iradenin yeterli olduğunu kanıtladı [1].