پیگیری قتل ملیحه کسکین در پارلمان ترکیه توسط سودا کاراجا

امروز، ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، سودا کاراجا، نماینده مجلس از حزب کارگر ترکیه (EMEP)، با ارائه یک طرح سوال رسمی به ریاست پارلمان، پرونده قتل تکان‌دهنده ملیحه کسکین، دانشجوی دانشگاه ارجیس را به دستور کار مجلس بازگرداند [۱]. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که جامعه مدنی ترکیه همچنان نسبت به امنیت زنان در محیط‌های آموزشی نگران است.

جزئیات جنایت در قلب دانشگاه ملیحه کسکین، دانشجوی ۳۹ ساله رشته فرهنگ عامه (فولکلور) در دانشگاه ارجیس و مادر سه فرزند، در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۲۵ در حالی که در بوفه دانشکده ادبیات نشسته بود، هدف حمله قرار گرفت [۴]. ضارب، فرهاد کاراکایا، همسر سابق او بود که پنج سال پیش از وی جدا شده بود. کاراکایا با یک تفنگ ساچمه‌زنی وارد محوطه دانشگاه شده و ملیحه را به قتل رساند [۵]. این حادثه در آن زمان موجی از اعتراضات دانشجویی را به همراه داشت که خواستار استعفای مدیریت دانشگاه بودند.

محکومیت قاتل و تداوم مبارزه حقوقی در پی یک روند قضایی طولانی، دادگاه کیفری قیصریه در تاریخ ۳۰ آوریل ۲۰۲۶، فرهاد کاراکایا را به جرم «قتل عمد با نقشه قبلی» به حبس ابد تشدید شده محکوم کرد [۲]. سودا کاراجا در اظهارات امروز خود تاکید کرد که اگرچه این حکم نتیجه مبارزه خستگی‌ناپذیر دانشجویان و فعالان حقوق زنان است، اما پرونده مسئولیت‌های اداری و امنیتی دانشگاه همچنان باز است [۳].

سوالات بی‌پاسخ از وزیر آموزش و پرورش کاراجا در پرسش‌نامه خود خطاب به یوسف تکین، وزیر آموزش ملی ترکیه، سوالات دشواری را مطرح کرده است. او پرسیده است که چگونه یک فرد مسلح توانسته است با تفنگ ساچمه‌زنی از گیت‌های امنیتی دانشگاه عبور کرده و به قلب دانشکده نفوذ کند؟ [۱]. همچنین، او به شدت از فاتح آلتون، رئیس دانشگاه ارجیس، انتقاد کرد که در زمان حادثه، این قتل را یک «اتفاق پراکنده و مجزا» (münferit) توصیف کرده بود که امنیت کلی دانشگاه را زیر سوال نمی‌برد [۲].

فشار بر تشکل‌های دانشجویی و امنیت زنان بخش دیگری از این پیگیری پارلمانی به گزارش‌هایی اختصاص دارد که نشان می‌دهد برخی از کلوپ‌های دانشجویی که از اعتراضات پس از قتل ملیحه حمایت کرده بودند، اکنون تحت فشار مدیریت دانشگاه قرار دارند و از امکانات دانشگاهی محروم شده‌اند [۳]. کاراجا خواستار توقف این فشارها و همچنین ایجاد «واحدهای پیشگیری از آزار جنسی» (CİTÖB) در تمامی پردیس‌های دانشگاهی شد تا از تکرار چنین فجایعی جلوگیری شود [۱]. او تاکید کرد که امنیت دانشجویان نباید قربانی پنهان‌کاری‌های مدیریتی شود.