توقف عملیات زمینی ارتش آمریکا در ایران توسط ترامپ؛ افشاگری جدید سی‌ان‌ان

طرح محرمانه پنتاگون برای تصرف اورانیوم ایران بر اساس گزارش اختصاصی که در تاریخ ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶ توسط شبکه سی‌ان‌ان منتشر شد، ارتش ایالات متحده در مراحل پیشرفته‌ای از برنامه‌ریزی برای یک عملیات زمینی در خاک ایران قرار داشت [1]. هدف اصلی این ماموریت، اعزام نیروهای ویژه به تاسیسات هسته‌ای ایران برای تصرف فیزیکی ذخایر اورانیوم غنی‌شده این کشور عنوان شده است. این طرح که با دقت بالایی توسط استراتژیست‌های نظامی پنتاگون تدوین شده بود، قصد داشت توانایی هسته‌ای ایران را پیش از دستیابی به سطح تسلیحاتی به طور کامل خنثی کند [4].

سفر اضطراری ژنرال کین و مداخله ترامپ جزئیات فاش شده نشان می‌دهد که ژنرال «دن کین»، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، برای ارائه گزارش نهایی این عملیات، نشست ناتو در بروکسل را نیمه‌کاره رها کرده و در ۱۹ می ۲۰۲۶ به طور مستقیم به مقر فرماندهی مرکزی (سنتکام) در فلوریدا پرواز کرد [2]. پس از این نشست، ژنرال کین شخصاً دونالد ترامپ را در جریان جزئیات و خطرات احتمالی قرار داد. با این حال، ترامپ پس از شنیدن هشدارهای مربوط به احتمال تلفات سنگین نیروهای آمریکایی و خطر وقوع یک جنگ تمام‌عیار، دستور توقف فوری این عملیات را صادر کرد [3].

ریسک‌های عملیاتی و نگرانی‌های اقتصادی منابع آگاه به سی‌ان‌ان گفته‌اند که ترامپ نگران بود این اقدام به یک رویارویی نظامی طولانی‌مدت تبدیل شود که نه تنها جان سربازان آمریکایی را به خطر می‌اندازد، بلکه باعث هرج‌ومرج در اقتصاد جهانی و بازارهای انرژی خواهد شد [2]. همچنین، ارزیابی‌های اطلاعاتی نشان می‌داد که ایران اقدامات تدافعی شدیدی را در اطراف سایت‌های خود، از جمله مین‌گذاری ورودی ت tunnelsل‌ها و مهروموم کردن ذخایر اورانیوم، انجام داده است که موفقیت عملیات را با تردید جدی مواجه می‌کرد [4].

وضعیت فعلی و بن‌بست دیپلماتیک این افشاگری در حالی صورت می‌گیرد که تنش‌ها میان واشینگتن و تهران در ژوئن ۲۰۲۶ به اوج خود رسیده است. اگرچه ترامپ بارها بر لزوم حذف کامل توانمندی هسته‌ای ایران تاکید کرده، اما به نظر می‌رسد در این مورد خاص، او ترجیح داده است از مسیرهای دیگری همچون نظارت‌های شدید یا توافق‌های احتمالی استفاده کند [1]. در حال حاضر، ذخایر اورانیوم ایران در اعماق زمین و در سایت‌هایی مانند نطنز و فردو نگهداری می‌شوند و هرگونه اقدام نظامی زمینی علیه آن‌ها، از سوی کارشناسان به عنوان یک ریسک «بسیار بالا» طبقه‌بندی شده است [3].