بحران در خوابگاه‌های ترکیه؛ مرگ ۵ دانشجو در دو هفته گذشته

طی دو هفته گذشته، جامعه دانشگاهی ترکیه با موجی از اخبار ناگوار مواجه شده است. گزارش‌های منتشر شده در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که در ۱۴ روز اخیر، ۵ دانشجوی دانشگاه در خوابگاه‌های مختلف این کشور جان خود را از دست داده‌اند [1][2]. این حوادث پی‌درپی، بار دیگر بحث‌های داغی را درباره کیفیت خدمات بهداشتی، امنیت فیزیکی و حمایت‌های روانی در خوابگاه‌های دولتی (KYK) و خصوصی به راه انداخته است.

تراژدی در زونگولداغ؛ آخرین حلقه زنجیره مرگ آخرین مورد از این حوادث مربوط به «توعچه‌ناز دمیرلوز» (Tuğçenaz Demirelöz)، دانشجوی ۲۰ ساله سال اول پزشکی در دانشگاه بولنت اجویت زونگولداغ است. پیکر بی‌جان او در اتاق خوابگاه خصوصی‌اش توسط دوستانش پیدا شد [2][5]. گزارش‌های اولیه حاکی از آن است که او از اختلال ریتم قلب رنج می‌برده، اما علت دقیق مرگ تنها پس از کالبدشکافی مشخص خواهد شد. نکته تامل‌برانگیز این است که دمیرلوز درست در روز حادثه در حال جمع‌آوری وسایل خود برای نقل‌مکان به خانه‌ای بود که به تازگی اجاره کرده بود [2][3].

پنج مرگ در شهرهای مختلف؛ چه کسانی جان باختند؟ مرگ دمیرلوز تنها حادثه ناگوار این دو هفته نبود. پیش از او، چهار دانشجوی دیگر نیز در شرایطی متفاوت جان باخته‌اند: - محمد بی.جی (Muhammed B.G): دانشجوی دانشگاه آرتوکلو ماردین که جسد او در شرایطی مشکوک در خوابگاه پیدا شد [3][5]. - زهرا کاچار (Zehra Kaçar): دانشجویی در بوردور که بر اثر سقوط از طبقه ششم خوابگاه جان خود را از دست داد [2][4]. - خلیل ابراهیم گوکشن (Halil İbrahim Gökşen): در قرقلرایلی که گزارش شده به زندگی خود پایان داده است [3]. - زینب دیجله چالیشیر (Zeynep Dicle Çalışır): دانشجوی دانشگاه اگه که در اتاق خوابگاهش در ازمیر مرده پیدا شد [2][5].

خوابگاه‌های KYK زیر ذره‌بین؛ امنیت یا تهدید؟ تکرار این حوادث باعث شده تا سازمان‌های دانشجویی و اتحادیه‌های آموزشی نسبت به وضعیت خوابگاه‌ها اعتراض کنند. منتقدان معتقدند که سیستم‌های نظارتی، دسترسی به خدمات فوریت‌های پزشکی و مکانیسم‌های حمایت روانی در خوابگاه‌های دولتی (KYK) به شدت ضعیف است [3][4]. حوادثی مانند سقوط از ارتفاع یا مرگ‌های مشکوک در اتاق‌ها، نشان‌دهنده نقص در استانداردهای ایمنی و مراقبتی است که دانشجو را در محیطی که باید امن‌ترین مکان برای تحصیل باشد، با خطر مواجه می‌کند [4].

تحقیقات قضایی و واکنش‌های رسمی مقامات دولتی اعلام کرده‌اند که تحقیقات قضایی و اداری درباره تمامی این پرونده‌ها آغاز شده است [3]. در حالی که برخی مرگ‌ها به دلایل پزشکی یا شخصی نسبت داده شده، افکار عمومی خواستار شفافیت بیشتر و بهبود فوری شرایط زندگی در خوابگاه‌ها هستند. فعالان حقوق دانشجویی هشدار می‌دهند که اگر اقدامات پیشگیرانه و اصلاحات ساختاری در مدیریت خوابگاه‌ها صورت نگیرد، این زنجیره تلخ ممکن است همچنان ادامه یابد [4][5].