تولید منسوجات بیمارستانی توسط دانشجویان؛ ابتکار جدید در دانشگاه‌های ترکیه

پیوند استراتژیک صنعت و دانشگاه در بخش سلامت در سال ۲۰۲۶، مدل‌های آموزشی مبتنی بر تولید در دانشگاه‌های ترکیه به اوج شکوفایی خود رسیده‌اند. بر اساس گزارش روزنامه «دوریم»، پروژه‌ای جدید در دانشکده‌های فنی و حرفه‌ای منطقه تراکیا آغاز شده است که در آن دانشجویان رشته‌های طراحی مد و تکنولوژی نساجی، مسئولیت مستقیم تولید منسوجات مورد نیاز بیمارستان‌های دولتی را بر عهده گرفته‌اند [1]. این ابتکار که ریشه در پروژه‌های آزمایشی سال‌های گذشته در شهرهایی مانند ادرنه دارد، اکنون به یک مدل پایدار برای کاهش هزینه‌های بخش سلامت تبدیل شده است [2].

جزئیات تولید و رعایت استانداردهای پزشکی محصولات تولید شده در کارگاه‌های دانشگاهی شامل طیف گسترده‌ای از اقلام ضروری از جمله گان‌های جراحی، ملحفه‌های آنتی‌باکتریال، روپوش‌های پزشکی و پوشش‌های مخصوص اتاق عمل است. دانشجویان تحت نظارت اساتید مجرب و متخصصان بهداشت، از پارچه‌هایی با فناوری نانو استفاده می‌کنند که در برابر نفوذ مایعات و باکتری‌ها مقاوم هستند [3]. این فرآیند نه تنها کیفیت محصولات را تضمین می‌کند، بلکه به دانشجویان اجازه می‌دهد با استانداردهای سخت‌گیرانه تولید تجهیزات پزشکی (Medical Textiles) از نزدیک آشنا شوند.

تاثیرات اقتصادی و آموزشی در سال ۲۰۲۶ اجرای این طرح در جولای ۲۰۲۶ نشان‌دهنده یک بازی برد-برد برای هر دو نهاد دانشگاه و بیمارستان است. از یک سو، بیمارستان‌ها ملزومات خود را با قیمتی بسیار کمتر از بازار آزاد تهیه می‌کنند و از سوی دیگر، دانشجویان با حضور در یک محیط تولیدی واقعی، تجربه کاری ارزشمندی کسب می‌کنند که شانس استخدام آن‌ها را پس از فارغ‌التحصیلی به شدت افزایش می‌دهد [1]. با توجه به چالش‌های اقتصادی و تورم در هزینه‌های تولید نساجی در سال جاری، این خودکفایی محلی اهمیت دوچندانی پیدا کرده است.

چشم‌انداز آینده نساجی پزشکی در ترکیه موفقیت این پروژه در منطقه Tekirdağ و بازتاب آن در رسانه‌های محلی، توجه وزارت بهداشت و سازمان آموزش عالی ترکیه را جلب کرده است. انتظار می‌رود با حمایت‌های دولتی، این مدل در سایر استان‌ها نیز گسترش یابد. هدف نهایی، تبدیل این کارگاه‌های دانشگاهی به مراکز نوآوری است که بتوانند علاوه بر تامین نیاز داخلی، در بازارهای بین‌المللی نساجی فنی (Technical Textiles) نیز به رقابت بپردازند [3]. این رویکرد، دانشگاه را از یک فضای تئوریک به یک قطب اقتصادی فعال در قلب جامعه تبدیل کرده است.