گام نهایی برای صلح؛ سوئیس آماده میزبانی از امضای توافق ایران و آمریکا

آمادگی سوئیس برای میزبانی از دیپلماسی صلح در پی پیشرفت‌های چشمگیر در مذاکرات غیرمستقیم میان تهران و واشینگتن، دولت سوئیس روز جمعه ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ اعلام کرد که برای میزبانی از مراسم امضای تفاهم‌نامه میان دو کشور در حالت آماده‌باش کامل قرار دارد. وزارت امور خارجه سوئیس در بیانیه‌ای تأکید کرد که در تماس نزدیک با هر دو طرف است تا شرایط را برای نهایی کردن این توافق فراهم کند [۱][۴]. این کشور که دهه‌هاست به عنوان حافظ منافع آمریکا در ایران فعالیت می‌کند، اکنون نقش کلیدی خود را در تثبیت آتش‌بس و کاهش تنش‌های منطقه‌ای ایفا می‌کند.

اعلامیه اسلام‌آباد؛ جزئیات توافق فاش شده گزارش‌های دیپلماتیک حاکی از آن است که این توافق که به دلیل نقش میانجی‌گری کلیدی پاکستان، «اعلامیه اسلام‌آباد» نامیده می‌شود، شامل مفاد بسیار مهمی برای ثبات منطقه است. بر اساس اطلاعات درز کرده، این تفاهم‌نامه شامل بازگشایی فوری و بدون عوارض تنگه هرمز، لغو محاصره دریایی و آزادسازی بخشی از دارایی‌های بلوکه شده ایران (بین ۲۴ تا ۳۰۰ میلیارد دلار) در ازای محدودیت‌های هسته‌ای است [۳][۵]. همچنین، این توافق شامل یک آتش‌بس ۶۰ روزه است که قلمرو لبنان را نیز در بر می‌گیرد تا راه برای مذاکرات جامع‌تر هموار شود.

تدارکات لجستیکی و حضور مقامات عالی‌رتبه اگرچه ایران اعلام کرده که در حال بررسی نهایی متن توافق در تهران است، اما شواهد لجستیکی نشان‌دهنده قطعیت نزدیکی امضا است. گزارش‌ها از پرواز چهار هواپیمای ترابری C-17 نیروی هوایی آمریکا به سمت اروپا خبر می‌دهند که تجهیزات لازم برای سفر احتمالی جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، به ژنو را حمل می‌کنند [۳]. دونالد ترامپ نیز در اظهاراتی مدعی شده است که یک «توافق بزرگ» به دست آمده و ممکن است تا پایان همین هفته در اروپا به امضا برسد [۱].

واکنش‌های محتاطانه در تهران در مقابل خوش‌بینی‌های واشینگتن، مقامات ایرانی با احتیاط بیشتری برخورد کرده‌اند. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، ضمن تأیید اینکه تفاهم‌نامه هرگز تا این حد به نهایی شدن نزدیک نبوده، از رسانه‌ها خواست تا از گمانه‌زنی درباره جزئیات خودداری کنند [۲]. وی تأکید کرد که تهران تنها پس از اطمینان از رعایت تمامی خطوط قرمز و تضمین‌های اجرایی، گام نهایی را برخواهد داشت. با این حال، پیشنهاد رسمی سوئیس برای میزبانی نشان می‌دهد که طرفین بر سر مکان و چارچوب کلی مراسم به توافق رسیده‌اند و تنها تایید نهایی پایتخت‌ها باقی مانده است [۴].