تلاش‌ها برای بازگشایی چهارمین پایانه مرزی در وان؛ وعده جدید ترکمن‌اوغلو

گامی جدید در مسیر توسعه تجارت مرزی وان استان وان که به عنوان دروازه اصلی ترکیه به سمت ایران و بازارهای شرق شناخته می‌شود، در آستانه تحولی جدید قرار دارد. کایهان ترکمن‌اوغلو، نماینده حزب عدالت و توسعه (AK Party) و رئیس گروه دوستی پارلمانی ترکیه و ایران، در آخرین اظهارات خود در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۲۶ تاکید کرد که تلاش‌ها برای راه‌اندازی چهارمین پایانه مرزی در این استان با سرعت در حال پیگیری است [1]. این پایانه که با نام «گلینجیک» (Gelincik) شناخته می‌شود، قرار است ارتباط میان منطقه باش‌قلعه (Başkale) در وان و منطقه کوزه‌رش (Közereş) در سلماس ایران را برقرار کند. ## دیدار دیپلماتیک در پارلمان ترکیه این اعلامیه در پی دیدار هیئتی از اتاق بازرگانی ایران به ریاست صمد حسن‌زاده با نمایندگان مجلس ترکیه منتشر شد. در این نشست که در روزهای پایانی ژوئن ۲۰۲۶ برگزار گردید، ترکمن‌اوغلو بر اراده قاطع ترکیه برای تقویت همکاری‌های اقتصادی و دیپلماتیک با همسایه شرقی خود تاکید کرد [2]. وی خاطرنشان کرد که توافقات اخیر در سطح بین‌المللی نیز می‌تواند به ثبات منطقه‌ای کمک کرده و مسیر را برای گسترش سرمایه‌گذاری‌های دوجانبه و رفع موانع تجاری هموار سازد. ## اهمیت پایانه گلینجیک برای اقتصاد منطقه پایانه مرزی گلینجیک که دهه‌ها غیرفعال مانده بود، اکنون به یکی از اولویت‌های اصلی توسعه زیرساختی در شرق ترکیه تبدیل شده است. به گفته کارشناسان، افتتاح این مرز نه تنها فشار کاری را بر پایانه شلوغ «کاپی‌کوی» (Kapıköy) کاهش می‌دهد، بلکه هزینه‌های لجستیکی را برای تجار هر دو کشور به شدت پایین می‌آورد [3]. ترکمن‌اوغلو در سخنان خود اشاره کرد که تعیین محل دقیق گمرک و زیرساخت‌های فنی با همکاری تیم‌های کارشناسی دو کشور به پایان رسیده و اکنون مراحل نهایی دیپلماتیک برای بازگشایی رسمی در حال طی شدن است. ## ایجاد فرصت‌های شغلی و رونق گردشگری انتظار می‌رود با فعال شدن این پایانه مرزی، هزاران فرصت شغلی جدید در بخش‌های حمل و نقل، انبارداری و خدمات گمرکی در استان وان ایجاد شود. همچنین، تسهیل تردد مسافران می‌تواند جان تازه‌ای به صنعت گردشگری وان ببخشد که همواره مقصد محبوبی برای شهروندان ایرانی بوده است [1]. ترکمن‌اوغلو معتقد است که این پروژه بخشی از چشم‌انداز استراتژیک ترکیه برای تبدیل وان به یک قطب لجستیکی بین‌المللی است که می‌تواند مسیرهای تجاری را تا آسیای میانه و کشورهای خلیج فارس گسترش دهد [2].