اولتیماتوم سخت اردوغان به ترامپ: «وارد میدان می‌شویم»

پشت‌پرده نشست جنجالی ناتو در آنکارا نشست سی و ششم سران ناتو که در تاریخ ۷ و ۸ ژوئیه ۲۰۲۶ در آنکارا برگزار شد، فراتر از یک دیدار دیپلماتیک معمولی بود. در حالی که رسانه‌های رسمی بر لبخندها و عکس‌های یادگاری تمرکز کرده بودند، فکری ساغلار، نویسنده سرشناس روزنامه «بیرگون»، در یادداشتی که امروز ۱۴ ژوئیه منتشر شد، از یک تقابل جدی در لایه‌های پنهان این نشست پرده برداشت [1]. به گفته او، ادعای اخیر دونالد ترامپ مبنی بر اینکه «اگر من نبودم، اردوغان وارد جنگ با ایران می‌شد»، تنها بخشی از یک بازی بزرگتر است [2].

طرح مشترک سیا و موساد علیه ایران طبق افشاگری ساغلار، ریشه اصلی تنش به طرحی بازمی‌گردد که توسط آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) و موساد برای بی‌ثبات‌سازی رژیم ایران طراحی شده بود. در این طرح، قرار بود از گروه‌های شبه‌نظامی کرد در منطقه، از جمله PKK و YPG، به عنوان پیاده‌نظام در یک عملیات زمینی استفاده شود [1][4]. آنکارا این اقدام را نه تنها تهدیدی برای ایران، بلکه تلاشی برای ایجاد یک «کریدور تروریستی» در مرزهای جنوبی و شرقی خود تلقی کرد که مستقیماً بقای ملی ترکیه را هدف قرار می‌داد [3].

اولتیماتوم «ورود به میدان»؛ خط قرمز آنکارا ساغلار می‌نویسد که اردوغان در گفتگوی خود با ترامپ، با قاطعیت اعلام کرده است: «اگر بخواهید از طریق یک کریدور تروریستی در مرزهای ما جنگی منطقه‌ای راه بیندازید، ما برای حفظ بقای خود مستقیماً وارد میدان خواهیم شد» [2]. این هشدار صریح یا همان «رِست» (Rest) دیپلماتیک، ترامپ را وادار کرد تا در محاسبات خود تجدیدنظر کند. در واقع، ترامپ با استفاده از ادبیات خاص خود، این عقب‌نشینی اجباری را به عنوان «منصرف کردن اردوغان از جنگ» به افکار عمومی فروخت، در حالی که واقعیت، هراس از درگیری مستقیم با ارتش قدرتمند ترکیه بود [1][3].

دستاوردهای آنکارا در سایه تهدید علیرغم این تنش‌های زیرپوستی، نشست آنکارا با امتیازات مهمی برای ترکیه همراه بود. ترامپ در جریان این سفر اعلام کرد که تحالیف تحریم‌های «کاتسا» (CAATSA) علیه ترکیه را لغو خواهد کرد و فروش جنگنده‌های F-35 به این کشور را مجدداً در دستور کار قرار می‌دهد [4]. این چرخش نشان‌دهنده آن است که واشینگتن در سال ۲۰۲۶، بیش از هر زمان دیگری به همکاری استراتژیک با آنکارا در خاورمیانه نیاز دارد، حتی اگر این همکاری با چاشنی تهدید و اولتیماتوم همراه باشد [2].